νεπαλ

Πολιτιστικά: Ταξίδι στο Νεπάλ

Τουρισμός

Πολιτιστικά: Ταξίδι στο Νεπάλ

Πάντοτε ονειρευόμουν να κάνω ταξίδι μακρινό, να απομακρυνθώ από τον δυτικό πολιτισμό και να συλλέξω αλησμόνητες εικόνες.

Άδραξα λοιπόν την ευκαιρία και μεταφέρθηκα αρχικά στη Βόρεια Ινδία με τελικό προορισμό το Νεπάλ.

Η ομιχλώδης προσγείωση συντέλεσε στη δημιουργία εξερεύνησης παραπλανητικών ή αληθοφανών εικόνων.

Παλαιό και Νέο Δελχί. Παντού επικρατεί το γκρίζο χρώμα. Μεγάλες πλατείες, φαρδιοί δρόμοι και αχυροκαλύβες δίχως τις στοιχειώδεις, αυτονόητες ανάγκες της οργανωμένης κοινωνίας .

Χιλιάδες παιδιά ξεπροβάλλουν από το πουθενά, γυναίκες γερασμένες με πολύχρωμα σάρι, λυγερές και περήφανες, άντρες ηλιοκαμένοι με όμορφα μάτια, ινδουιστές προφήτες, ιερές αγελάδες, αγριόχοιροι, πίθηκοι….. όλα σε αρμονική έως αξιοθαύμαστη συνύπαρξη!

Άθλιες έως τραγικές οι συνθήκες διαβίωσης, αλλά όπως φαίνεται κανείς δεν ενοχλείται. Εικόνες μεσογειακών φρούτων, γλυκίσματα από γάλα βουβαλιού και τηγανιτά ψωμιά κυριαρχούν στους δρόμους. Ξυπόλητοι περιφέρονται με απόλυτη άνεση αψηφώντας το δυνατό κρύο, τις λάσπες και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.

Γυμνά βρέφη, παιδιά με αμυγδαλωτά μάτια με την ιδιότητα του επαγγελματία επαίτη που σε ακολουθούν σε κάθε βήμα ζητώντας με επιμονή χρήματα, καραμέλες, σαπούνια και στυλό. Λυγίζεις στο διαπεραστικό και συνάμα γελαστό βλέμμα και υποκύπτεις διαρκώς. Το αξιοπερίεργο έως και ενοχλητικό είναι ότι όσα και να τους προσφέρεις δεν σταματούν ν’ απλώνουν το χέρι.

Μικροπωλητές σε τριγυρίζουν και σε συνοδεύουν αποφασιστικά ακόμα και στα μνημεία. Εκεί τους κυνηγάνε γέροι φύλακες για να σε απαλλάξουν και στη συνέχεια είναι εκείνοι που σε ακολουθούν για ρουπίες. Ακόμα και τον καλό λόγο ή έστω ένα κομπλιμέντο οφείλεις να το πληρώσεις.

Αυτό το σκηνικό επαναλαμβάνεται σε πολλές πόλεις και χωριά. Μου δόθηκε η ευκαιρία να διασχίσω μεγάλες αποστάσεις οδικώς και μπορούσα άνετα να φωτογραφίζω πολύχρωμες εικόνες.

Θα μπορούσα επί ώρες να σας περιγράφω παλάτια, βασιλικούς τάφους, το ξακουστό Τάζ Μαχάλ, βόλτες με ελέφαντες με προβοσκίδες ζωγραφιστές, τους περίφημους ερωτικούς ναούς του Καζουράχο, την περιήγηση στο Βαρανάσι, την βαρκάδα στο Γάγγη την ώρα της Ανατολής, τα κεριά και τα πορτοκαλί λουλούδια που επιπλέουν στο ποτάμι, τις καύσεις των νεκρών από την κάστα των ανέγγιχτων…..

Εικόνες δυνατές γεμάτες συναισθήματα, ήχους, μυρωδιές, χρώματα εκατοντάδες. Και αεροπορικό ταξίδι στη χώρα του μπασμάτι, το Βασίλειο του Νεπάλ. Ηλιόλουστη μέρα και κατευθείαν πήγαμε στο χρυσό τρίγωνο, στις Πλατείες του Παλατιού. Επικρατούσαν παντού το κόκκινο χρώμα, τα υπέροχα μαγαζάκια που πουλούσαν χειροποίητα είδη από ρυζόχαρτο και όχι μόνο, οι βουδιστικές στούπες με τους θιβετιανούς μοναχούς που έψελναν, πετούσαν ρύζι στον αέρα, χρώματα ξανά και ξανά, πολλά κεριά, τροχοί της τύχης που τους αγγίζεις και κάνεις μια ευχή….ατμόσφαιρα εορταστική.

Οι νεπαλέζοι είναι περήφανος λαός. Δεν είναι ενοχλητικοί, δεν ζητιανεύουν και δεν παζαρεύουν.

Έχουν όρια, κερδίζουν το σεβασμό σου, είναι ολιγόλογοι με μεστό λόγο, φοράνε καταπληκτικές φορεσιές, δένουν τα παιδιά τους στη πλάτη, φοράνε κόκκινα λουλούδια στα κατάμαυρα λαμπερά μακριά μαλλιά τους και είναι επιβλητικοί.

Εκτός από το όμορφο Κατμαντού υπάρχει η δυνατότητα να φτάσεις άνετα στους πρόποδες των Ιμαλαίων, όπου μαζεύουν το μπασμάτι, και να κάνεις μια βόλτα με μικρό αεροσκάφος πάνω από το Έβερεστ.

Εκπληκτική φύση, κρυμμένα μοναστήρια, βόλτες με αλεξίπτωτα, ράφτινκγ, αναρρίχηση.

Όταν υπάρχει διάθεση οι επιλογές είναι πολλές. Χάρηκα που συνάντησα πολλούς τουρίστες, κυρίως γάλλους, ιταλούς και μια εκατοντάδα Έλληνες.

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που εγκαταλείπουν ευχαρίστως την παθητικότητα και την νοσηρότητα του καναπέ και της τηλεόρασης.

Τελικά αξίζει τον κόπο!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *